
Hoera Luca 2 jaar, en deze taart heb ik zelf voor hem gemaakt

Mijn ervaringen met en leven in Italie
Nou ja iets meer dan een jaar en wat is die tijd snel gegaan zeg.
Heb ik spijt dat we verhuisd zijn, nee, ondanks dat we er financieel er
wel wat op hebben moeten inleveren heb ik geen spijt.
Want ik heb er wel veel voor terug gekregen, Dani is weer die Dani die
ik kende, niet meer depri van het weer en de werkomgeving.
De jongens gaan lekker, Joshua spreekt zowel nederlands als italiaans
vloeiend, en schakelt zo over tussen beide is rustiger zit lekkerder in
z'n vel. Luca heeft van de overgang weinig gemerkt maar die wordt een
lekker peutertje met een eigen willetje.
Ik woon nu in omgeving waar er elke keer wel wat te zien en te doen is,
en ik voel me hier thuis, ondanks de stresserige rijstijl, de burocratie
en al het andere wat er maar mis zou kunnen zijn..........
Morgen gaan ze de tamburello's halen!!!! Het is uiteindelijk een moeder
gelukt om in een muziekwinkel 15 tamboerijntjes te bestellen voor maar
16 euro per stuk, daar waren ze het allemaal mee eens en nu worden ze
dus gekocht, na 2 weken 2 keer op een dag een discusie aan te horen over
dit ben ik wel blij dat ze het na morgen kunnen laten rusten, pffff
Het is hier nu hartstikke lekker weer, na anderhalve week regen heb ik
wel behoefte aan een beetje zon. Ik geloof dat een mens sneller aan mooi
weer dan aan slecht weer went, of worden we nu al italiaans........
Bij Joshua op school hebben ze bedacht dat de kids een eindopvoering
gaan doen met een "tamburello"
De bedoeling was/is dat dit samen gebeurd met de andere eerste klas.
Nu zijn er een aantal moeders die het te duur vinden om zo'n ding aan te
schaffen (25 euro) en zijn opzoek gegaan hoeveel ze nu eigenlijk
kosten(10 tot 15) en waarom ze op school dan zo duur moeten zijn. En nu
dacht ik dat wij nederlanders zo zuinig waren......
Nu is dit dus al een week de discusie van de dag (ochtend/middag), en ik
snap het probleem niet helemaal.
De juffen kwamen met de oplossing dat dan de kinderen die het wel wouden
wel kochten en de andere dan in hun handen gingen klappen
Dat was dus niet de oplossing want dan voelen ze zich verplicht om toch
zo'n ding aan te schaffen want om jouw kind dan in de handen te laten
klappen dat kan nou ook weer niet, dus ze voelen zich verplicht om dat
ding dan wel te kopen.
Nu is geloof ik de uitkomst dat we dan allemaal niet gaan,m aar de echte
ontmkoping krijg ik maandag pas....niets is zo onvoorspelbaar als de
mens dus best kans dat het allemaal nog door gaat.......
wordt vervolgd....